Verlies van mijn moeder

Afgelopen 12 februari 2020 verloor ik mijn moeder aan de gevolgen van darmkanker…

Heel naïef dacht ik wel te weten hoe dit zou voelen, gezien al mijn (werk)ervaring.  Niks was minder waar…natuurlijk wist ik van alles over het sterfproces en wat hierbij om de hoek zou komen kijken maar niks waarschuwde mij voor  de intense lichamelijke uiting van het verdriet. De allesoverheersende misselijkheid, pijn in mijn botten en spieren, vermoeidheid, mist in mijn hoofd en mijn zware hart. Het enige waar toe ik nog in staat was, was om mij te laten mee dobberen op de golven van de enorme rauwe rouw.  Toch vond ik mede dankzij de steun van mijn familie de kracht om zelf de uitvaart voor mijn moeder te verzorgen…een zware maar ontzettend liefdevolle taak.

Dankbaar en trots ben ik op mijn familie en bovenal op mijn moeder…voor de krachtige vrouw die ik ben geworden dankzij haar en voor de overdosis aan liefde die zij heeft gegeven…zoveel liefde dat ik hier de rest van mijn leven op kan teren!

Hoeveel pijn en verdriet dit verlies ook doet, dankzij mijn moeder ben ik een rijker mens en kan ik mijn persoonlijke ervaringen meenemen in mijn werk. Ik hoop en weet het eigenlijk ook wel zeker dat ik er nu nog meer kan zijn voor de families die mij nodig hebben.

Vanaf vandaag ben  ik weer volledig beschikbaar voor jullie en hoop ik weer iets bij te mogen dragen in de intimiteit van het afscheid.

Liefs Daniëlle

Comments are closed.