Geworteld in deze streek
Sommige plekken laten je nooit meer los.
Hoe vaak het leven me ook een andere kant op stuurde, uiteindelijk kwam ik steeds weer terug naar deze omgeving. Niet omdat het moest, maar omdat het voelde als thuiskomen.
Ruim vijftig jaar geleden werd ik geboren in Warnsveld. Mijn eerste herinneringen liggen hier. Toen ik twaalf jaar was verhuisden mijn ouders naar Eefde, een dorp dat al snel net zo vertrouwd voelde. Later woonde ik weer in Zutphen en toen ik zelf moeder werd, bracht het leven mij opnieuw terug naar Eefde. Soms lijkt het alsof het leven je vanzelf terugbrengt naar de plek waar je hart ligt.
Misschien is dat ook niet zo vreemd. Mijn vader is een rasechte Zutphenees. Mijn moeder woonde als klein meisje jarenlang in Eefde, waar mijn opa als kapitein en beroepsmilitair was gestationeerd bij de kazerne. Al generaties lang is onze familie verbonden met deze streek. De liefde voor deze omgeving heb ik met de paplepel ingegoten gekregen.
Daardoor ken ik deze omgeving niet alleen van de kaart. Ik ken de mensen, de tradities, de kerken, de begraafplaatsen en de vele bijzondere plekken waar afscheid wordt genomen. Ik begrijp wat deze streek voor veel mensen betekent.
Maar of iemand hier al generaties woont of pas sinds kort een thuis heeft gevonden in de Achterhoek of de gemeente Zutphen, maakt voor mij geen verschil. Iedereen verdient een afscheid dat recht doet aan zijn of haar leven. Mijn verbondenheid met deze omgeving helpt mij om families goed te begeleiden, maar mijn aandacht en betrokkenheid zijn er voor iedereen.
Juist daarom geloof ik dat een uitvaart niet alleen goed georganiseerd moet zijn, maar vooral moet voelen alsof alles klopt. Passend bij degene die is overleden én bij de mensen die achterblijven.
Ik ben dankbaar dat ik dit werk mag doen op de plek waar mijn eigen verhaal begon. Misschien is dat wel de mooiste basis voor mijn werk als uitvaartbegeleider: niet alleen professioneel naast een familie staan, maar ook met oprechte betrokkenheid en kennis van de omgeving waarin zij afscheid nemen.
Want sommige verbindingen ontstaan niet door waar je geboren bent, maar door hoe je er voor mensen bent wanneer het leven daarom vraagt.